Steef over de persoonlijke retraite

Door: Robin v/d Maagdenberg

‘In deze drukke tijden, waarin je continu áán moet staan, is het lastig om je een paar dagen aan het leven te onttrekken op een manier die bij je past. Een cursus mindfulness of yoga, ik had het allemaal geprobeerd, maar het ging altijd hetzelfde: thuis voelde ik de druk om het iedere dag te doen, maar ik deed het niet. Ik voelde me uiteindelijk vooral schuldig.

 

Deze zomer had ik mijn baan opgezegd, en was ik op zoek naar iets nieuws. Een mooi moment om stil te staan. Wat laat je achter, wat neem je mee? Ik dacht, ik ga vijf dagen reflecteren, nadenken over mijn volgende stap. Dat is niet wat er gebeurde bij Your Lab. In ieder geval niet zoals ik het voor me zag.

 

Vijf dagen met elkaar in een bos, een programma waar je aan mee kan doen als je zin hebt, in-tunen in het lichaam zelf, hoe zit ik erbij, wat voel ik eigenlijk voor sensaties, en van daaruit verder denken en voelen. De angsten en de pijn die erbij horen opmerken, zien hoe snel je alles weer terug wil duwen, die prikkels eerst ervaren en er dan pas over nadenken. Een nieuwe manier van reflecteren, dit ging niet over mijn werk, dit ging over mij.

 

Er zijn momenten die me altijd bij zullen blijven, zoals de ademsessies in de ochtenden. Ik ben gevoelig voor sfeer en sensaties om me heen en laat me daar vaak door beïnvloeden. Nu lukt het me om door iets simpels als de ademhaling bij mezelf te blijven, ondanks de aanwezigheid van anderen en hun geluiden, om alles helemaal toe te laten en een enorme rust te voelen. Mijn lichaam voelde als bubbelende champagne, en ik kreeg tranen van geluk. Nooit eerder had ik zoiets meegemaakt. Zoveel blijdschap, alleen maar door in- en weer uit te ademen.

 

De gesprekken met anderen tussen de sessies door zijn ook speciaal. Je bent zo verbonden, veel dingen hoef je niet meer uit te spreken, je kan meteen een niveau dieper gaan. Praten over drijfveren, over het leven. Eerlijke reflectie op elkaar, zonder angst om elkaar te raken. Zodat je elkaars blinde vlekken opheft. Zelfs met vrienden doe je dat alleen als je het moment te pakken hebt. Door maar naar iemand te kijken zag ik zoveel waar we nooit over gesproken hadden. Ik kon alleen maar lachen, en kreeg zoveel glimlachjes terug van anderen omdat ze hetzelfde voelden.

 

Een ander mooi moment was de opstelling die ik deed. Ik stelde de vraag wat mijn rol is in mijn vriendengroep. Wie ben ik daar? Ik dacht dat het zou gaan over mijn relatie tot die vrienden, en hoe die verhoudingen eruit zien. Maar nee. Het ging over heel wat anders: zelfliefde en eigenwaarde, en mijn relatie daartoe. Die twee stonden best ver van me af. Waarom was dat zo? Hoe kon ik het dichterbij halen? Na de retraite zeiden mijn vrienden: ‘Je bent een ander mens geworden’. Mijn gevoel was veranderd, en het hele systeem veranderde mee. Ik kan nu nog veel meer genieten van mijn vriendschap, en daar hadden zij niets voor hoeven doen.’

 

Steef deed mee aan de persoonlijke retraite.

Deel dit artikel: