Schermafbeelding 2015-04-28 om 15.46.19

Time-management kills

Door: andre platteel

Tijd. Dat lijkt een steeds belangrijker onderwerp: als je in het bedrijfsleven werkzaam bent, kan het zomaar voorkomen dat conservatieve HR-managers je via cursussen time-management aan de klok willen binden, zodat je je tijd goed kunt indelen, efficiënt kunt zijn, mechanisch de dag kunt volmaken. Maar de tijd is veel meer dan de natuurkundige tijd waarop onze klok gebaseerd is, een reeks homogene deeltjes die je van elkaar kunt onderscheden: van seconden naar minuten naar uren.

 

Schermafbeelding 2015-04-28 om 15.46.19

Een jaar of vijftien terug raakte ik bevriend met een kunstenaar die ook filosoof was. Hij introduceerde me in de filosofie: elke week las ik een standaardwerk en gingen we er praktisch mee aan de slag. Het eerste boek dat hij me vroeg te lezen was dat van de Franse filosoof Henri Bergson, die een hele andere opvatting over tijd had: gebaseerd op onze innerlijke beleving. Als we iets doen dat we leuk vinden, vliegt de tijd om. Als we daarentegen tegen heug en meug aan het werk zijn, verloopt de tijd traag. En als we samenvallen met wat we doen, lijkt de tijd te verdampen. Tijd is volgens Bergson niet zomaar op te delen in verschillende momenten; momenten lopen door elkaar heen en beïnvloeden elkaar. Het verleden werkt door in het heden, en onze visie op de toekomst, heeft invloed op hoe we dit moment ervaren. Niets is onderbroken: er is sprake van een voortdurend worden. Bergson noemt dat ‘duur’.

De huidige tijd confronteert ons met razendsnelle radicale veranderingen. Leven we volgens de klok, al dan niet aangeleerd via een cursus time-management, dan raken we vervreemd van onze innerlijke beleving, gaan we steeds meer aan de buitenkant van onszelf leven. Als je dat doet, verlies je zicht op wat je werkelijk drijft. We worden mechanisch, en daardoor traag, volgens Bergson ‘een verbleekte schim van onszelf’.

Om in te kunnen spelen op de voortdurende veranderingen moeten we voorbij de natuurkundige tijd gaan, onszelf met de wereld verbinden. Zodat we intuïtief en daardoor direct kunnen reageren. Intuïtie is bij Bergson niet iets vaags, maar een innerlijk samenvallen met de wereld, zodat we weten hoe we met die wereld verbonden zijn, en daardoor heel natuurlijk en daadkrachtig kunnen handelen.We kunnen pas authentiek worden (en dus authentiek leiderschap vertonen), als we ons bevrijden van de mechanische tijd. We kunnen daardoor weer bezit over onszelf krijgen, en via onze verbondenheid, met de wereld.

Toen Bergsons zijn ideeën lanceerde werd hij naïef genoemd. Jaren later brak de Tweede Wereldoorlog uit, die liet zijn tot welk een buitensporig geweld een mechanische samenleving in staat is.

Mijn vriend die me in de filosofie introduceerde, me liet kennismaken met verbinding en intuïtie die de basis vormen van de Your Lab-programma’s, kon zijn fascinatie voor Bergson niet praktisch in de wereld zetten: hij besloot zijn tijd te eindigen.Toch behoren zijn lessen niet tot het verleden, ze lopen in mijn ‘duur’ voortdurend mee.

Deel dit artikel: