onvoorwaardelijk

Always is not what I love.

Door: André Platteel

Onvoorwaardelijkheid. Dat lijkt het ultieme. Zonder voorwaarden van iemand kunnen houden.
Wat er ook gebeurt, ik zal altijd bij je blijven, je lief hebben.
Geliefden beloven het elkaar.
Mijn hart hunkert er naar.

 

onvoorwaardelijk

 

Kinderen hebben er recht op; omdat ze volledig afhankelijk zijn van hun ouders, om zich veilig te kunnen voelen.
Om je als kind te kunnen ontwikkelen moet je mogen experimenteren, en dus onvoorwaardelijke liefde als vangnet kunnen voelen. Zodat je kunt uitvinden hoe je dat moet doen: in de wereld gaan staan en jezelf zichtbaar maken.
Dat deel van onszelf dat die onvoorwaardelijke liefde als kind niet gekregen heeft, door zijn ouders niet gezien werd, verlangt als volwassen nog steeds naar onvoorwaardelijke liefde: maar dan wordt het een naïef kind-verlangen, een volwassensprookje, dat werkelijke liefde in de weg staat.
In mijn liefdes was ik altijd op zoek naar het onvoorwaardelijke: ik testte mijn prille liefdes net zo lang totdat ik zeker wist dat ze met volle overgave in hun liefde bij me waren en bleven: als hun liefde ondanks mijn gemanipuleer nog steeds zo massief is, dan zou ze de tand des tijds ook wel kunnen doorstaan. Als ik dat wist, dan pas kon ik zelf ook met overgave liefhebben. Opgegroeid in onveiligheid, en met een moeder die liefde gaf vanuit verwarring, wilde ik voorkomen me opnieuw onveilig te voelen. Ik wilde de liefde, liefst in steen uithouwen, vacumeren.
En dat verstikt.
Het onvoorwaardelijke staat echt uitspreken en werkelijk luisteren in de weg. Signalen van onvrede durf je niet te uiten, want deze liefde is onvoorwaardelijk, dat is toch de afspraak, en dat wil je niet op spel zetten. En als de ander iets bespreekbaar wil maken, iets kwetsbaars, een verlangen misschien dat eerst niet gezien werd, maar nu wel van belang is, dan kan er na het uitspreken al snel ongeloof ontstaan: Waar heb je het nou over, we blijven toch altijd bij elkaar, dus wat kan er nou mis zijn. Wat je zegt klopt niet.
Door te denken in het onvoorwaardelijke, gaat de belofte voor de liefde, laat je de liefde er achteraan lopen. Dat kan ook uitnodigen tot egoïsme: je kan immers geen potje breken in het universum van het onvoorwaardelijke. In het egoïstisch streven is er weinig aandacht voor de ander, gaan de eigen verlangens voor, is de ander er als een ouder, als een vangnet om zelf te mogen experimenteren, ook als dat ten koste van die ander gaat. Maar wat is ten koste van, wat betekent het verlies van aandacht voor de ander, als je ervan overtuigd bent dat die vanuit het onvoorwaardelijke alles slikt?
Liefde ontstaat uit aandachtigheid. Liefde kan alleen maar groeien door aandachtigheid. Liefde is aandachtigheid: werkelijke interesse in elkaar hebben. En daarmee ook in elkaars verlangens, frustraties, angsten en onvermogen. Daarnaar kunnen luisteren en er moedige gesprekken over hebben, onderzoekend, niet concluderend, zodat de liefde kan ontwikkelen, vloeibaar wordt. Daarvoor moet de gedachte over onvoorwaardelijke liefde worden losgelaten. Want die is vastgelegd, vastgepind. Waardoor je niet meer kun zien wat er werkelijk is. Hoe het leven is. Hoe de liefde nu is.
Het onvoorwaardelijke vertrekt vanuit wantrouwen, want dat is wat vastleggen in essentie is. Dat maakt werkelijke inleving lastig waardoor de liefde niet romantisch is maar agressief; hij heeft niets met de ander te maken, maar met angst. Die angst huisde lange tijd in mijn hart, daarmee heb ik mijn liefdes onrecht aangedaan. Ze kregen een bezwaard hart in een oneigenlijke belofte. Daar moet ik me mee verzoenen.
De mythe van het onvoorwaardelijke moet worden doorgeprikt, zodat er voorwaardelijke liefde kan ontstaan: een pure liefde vanuit het nu, waarin alles wat is, bespreekbaar kan zijn, waarin de liefde eeuwigheid krijgt door de ander werkelijk te willen begrijpen, en de onmacht die daarin verscholen ligt, een gezamenlijke uitnodiging tot aandachtigheid is. Zodat de liefde je niet bedriegt, of tot slaaf maakt, maar je bevrijdt.
Hier altijd Is.

Deel dit artikel: